Summer Holidays Review
90స్ వెబ్ సిరీస్ ఫేమ్ మాస్టర్ రోహన్ రాయ్, మాస్టర్ అరుణ్, బేబి ఖుషి ప్రధాన పాత్రల్లో కొత్త దర్శకుడు శ్రీకర్ నయన్ జి తెరకెక్కించిన సమ్మర్ హాలిడేస్ సినిమాను నిర్మాత ధీరజ్ మొగిలినేని మూడు నెలలకు పైగా వేచి చూసి థియేటర్లలో విడుదల చేసారు.. మరి ఈ సినిమా ఆయన నమ్మకాన్ని నిలబెట్టిందా లేదా అనేది పూర్తి రివ్యూలో చూద్దాం..

కథ:
పుస్తకాలతో కుస్తీ పడుతూ ఎల్లప్పుడూ టాప్ ర్యాంక్ తెచ్చుకోవాలని కొడుకు ఆర్వీని (అరుణ్ దేవ్) అతని నాన్న (హర్షవర్ధన్) బాగా ఒత్తిడి చేస్తుంటాడు. అయితే ఆ కుర్రాడికి మాత్రం గదిలో బందీగా ఉండటం అస్సలు నచ్చదు, స్వేచ్ఛగా బయట ప్రపంచాన్ని ఎక్స్ప్లోర్ చేయాలని ఆశపడుతుంటాడు. తండ్రికి ఇదెంతమాత్రం గిట్టదు. సరిగ్గా రెండు వేల ఒకటవ సంవత్సరం సమ్మర్ హాలిడేస్ రావడంతో, ఆర్వీని తల్లి జానకి (వాసుకి) తోటవారిపాలెంలో ఉన్న తన పుట్టింటికి తీసుకెళ్తుంది. ఆ పల్లెటూరిలో ఆర్వీకి కేవీ (రోహన్ రాయ్) అనే కుర్రాడితో పరిచయం ఏర్పడుతుంది. కేవీకి చదువంటే అస్సలు పడదు, ఎలాగైనా నాలుగు రాళ్లు వెనకేసుకుని జల్సాగా బతకాలనేది వాడి లక్ష్యం. ఇద్దరి మైండ్ సెట్స్ ఏమాత్రం కలవకపోయినా, అతి తక్కువ టైమ్లోనే ప్రాణ స్నేహితులుగా మారిపోతారు. ఆ తర్వాత ఈ ఇద్దరు కుర్రాళ్ల ప్రయాణం ఎలాంటి మలుపులు తిరిగిందనేదే మిగతా చిత్రం.
స్క్రీన్ ప్లే:
చిత్రం ప్రారంభం నుంచే ప్రేక్షకులను ఒక తీయని గతం లోకి తీసుకెళ్లడంలో డైరెక్టర్ సక్సెస్ అయ్యాడు. సిటీ కల్చర్ లో మార్కుల కోసం పేరెంట్స్ పెట్టే టార్చర్ నుంచి బయటపడి, ఎండాకాలం సెలవులు రాగానే పల్లెటూరి వాతావరణంలోకి ఎగిరిపోవాలని తపించే ఒక సగటు పిల్లాడి ఫీలింగ్స్ ను చాలా అద్భుతంగా తెరమీద ఆవిష్కరించారు. తొలి భాగం మొత్తం మనకు 90స్ కాలం నాటి పాత రోజులను కళ్లకు కడుతుంది. మామిడికాయలు కోయడం, పాడుబడ్డ బావుల్లో దూకి ఈత కొట్టడం, మండువాసన వస్తున్న ఎండలో కూడా గ్రౌండ్ లో క్రికెట్ కోసం పరుగులు తీయడం లాంటి సీన్స్ చూస్తుంటే ప్రతి ఒక్కరూ తమ చిన్నతనాన్ని గుర్తుచేసుకుంటారు. ఈ నాస్టాల్జిక్ ఎలిమెంట్స్ ఎక్కడా కావాలని ఇరికించిన ఫీలింగ్ రాకుండా, స్టోరీలో బ్లెండ్ అయిపోయి చాలా నేచురల్ గా సాగుతాయి. ఒకడికేమో స్వేచ్ఛగా బతకాలని ఉంటుంది, ఇంకొకడికేమో డబ్బులు సంపాదించాలని ఉంటుంది. ఇలాంటి రెండు భిన్నమైన క్యారెక్టర్ల మధ్య పుట్టిన ఫ్రెండ్ షిప్, వాళ్ళిద్దరి మధ్య సాగే ట్రాక్ ప్రేక్షకులకు కడుపుబ్బా నవ్విస్తుంది.
ఇంటర్వెల్ తర్వాతే అసలు చిక్కు వచ్చి పడింది. సెకండ్ హాఫ్ స్టార్ట్ అయిన కాసేపటికే స్టోరీ చాలా ప్రెడిక్టబుల్ గా మారిపోయింది. తర్వాత రాబోయే సీన్ ఏంటనేది థియేటర్లో ఉన్న ఆడియన్స్ ఈజీగా చెప్పేయొచ్చు. స్క్రీన్ ప్లేలో ఎలాంటి కొత్త ట్విస్టులు, థ్రిల్లింగ్ ఎలిమెంట్స్ లేకపోవడం వల్ల కాస్త బోర్ కొడుతుంది. అయినా సరే, లీడ్ క్యారెక్టర్స్ మధ్య ఉండే స్ట్రాంగ్ ఎమోషన్స్, వాళ్ల మధ్య వచ్చే చిన్న చిన్న గొడవలు సినిమా మీద ఇంట్రెస్ట్ పోకుండా కాపాడాయి. మరోవైపు దర్శకుడు తీసుకున్న కొన్ని స్వేచ్ఛా నిర్ణయాలు ఏమాత్రం లాజికల్ గా అనిపించవు. ముఖ్యంగా మొదటి నుంచి కొడుకును ఒక రేసుగుర్రంలా చదివించాలనుకునే తండ్రి, సినిమా చివర్లో కొడుకు చెప్పే ఒక సింపుల్ డైలాగ్ విని కన్నీళ్లు పెట్టుకుని పూర్తిగా మారిపోవడం ఏమాత్రం రుచించదు. ఇన్ని సంవత్సరాల క్యారెక్టరైజేషన్ కేవలం ఒక్క నిమిషంలో ఎలా మారిపోతుందనే లాజిక్ ను డైరెక్టర్ గాలికి వదిలేశాడు. ఈ చిత్రానికి ముగింపు చాలా కీలకం, కానీ సరిగ్గా అక్కడే ఎమోషనల్ కనెక్ట్ మిస్ అయింది. ఆ ఎండింగ్ ని ఇంకాస్త బలంగా రాసుకుని ఉంటే సినిమా రిజల్ట్ వేరే లెవెల్ లో ఉండేది. ఇలాంటి కొన్ని డ్రాబ్యాక్స్ ఉన్నప్పటికీ, పల్లెటూరి అందాలు, కల్మషం లేని స్నేహం కోసం ఈ డీసెంట్ డ్రామాను ఒకసారి హ్యాపీగా చూడొచ్చు.

నటీనటులు:
కేవీ పాత్రలో నటించిన రోహన్ రాయ్ తన అద్భుతమైన యాక్టింగ్ తో ఆకట్టుకున్నాడు. ఆ రోజుల్లో సామాన్య మధ్యతరగతి కుర్రాళ్లు ఎలా ఉండేవారో, వాళ్ల ఆలోచనా విధానం ఎలా ఉండేదో తన పెర్ఫార్మెన్స్ తో ప్రాణం పోశాడు. ఎమోషనల్ సన్నివేశాల్లో మెచ్యూర్డ్ గా నటిస్తూనే, డైలాగ్ డెలివరీతో కామెడీ బాగా పండించాడు. నాన్న అంటే హడలిపోయే ఆర్వీ క్యారెక్టర్ లో అరుణ్ దేవ్ పర్ఫెక్ట్ గా సెట్ అయ్యాడు, భయపడుతూనే తన దోస్త్ కోసం ఏదైనా చేయాలనే తపనను బాగా చూపించాడు. ఒకడు సైలెంట్, మరొకడు వైలెంట్, ఈ కాంబినేషన్ వాళ్ళ బాండింగ్ కు బాగా ప్లస్ అయింది. సీనియర్ నటి జయసుధ కొద్దిసేపే ఉన్నా తనదైన ముద్ర వేశారు. రాజీవ్ కనకాల తన క్యారెక్టర్ పరిధి మేర బాగానే చేశాడు. ఖుషీ సోనీ, వాసుకిల క్యారెక్టర్లకు సరైన స్పేస్ దక్కలేదు. ముఖ్యంగా వాసుకి రోల్ ను ఇంకొంచెం ఎమోషనల్ గా డిజైన్ చేసి ఉంటే బాగుండేది. ఫాదర్ గా హర్షవర్ధన్ నటన యావరేజ్.
టెక్నికల్ టీం:
ఈ చిత్రానికి అతిపెద్ద బలం సింజిత్ యెర్రమిల్లి అందించిన మ్యూజిక్. ఆయన ఇచ్చిన నేపథ్య సంగీతం, సాంగ్స్ సినిమా ఫీల్ ను అమాంతం పెంచేశాయి. సాయి ప్రకాష్ ఉమ్మడిసింగు కెమెరా వర్క్ పల్లెటూరి స్వచ్ఛతను చాలా అందంగా బంధించింది. ఎడిటర్ సంతోష్ నాయుడు కత్తెరకు ఇంకాస్త పని చెప్పాల్సింది. డైరెక్టర్ శ్రీకర్ నాయన్ జి ఒక రెగ్యులర్ స్టోరీని తీసుకున్నా, దాని ప్రెజెంటేషన్ ను చాలా నీట్ గా డిజైన్ చేశాడు. అప్పటి జనరేషన్ వాతావరణాన్ని, స్నేహితుల మధ్య బాండింగ్ ను తెరమీద చూపించడంలో సక్సెస్ కొట్టాడు. సెంటిమెంట్ సీన్స్ డీలింగ్ కూడా ఆకట్టుకుంటుంది. సినిమా బడ్జెట్ కు తగ్గట్లుగా నిర్మాణ విలువలు కూడా చాలా బాగున్నాయి.
పంచ్ లైన్:
సమ్మర్ హాలీడేస్.. మన పాత జ్ఞాపకాలను తట్టిలేపే ఓ మధురమైన బాల్యం..!
